Kamienica ul. Krakowskie Przedmieście 6, Warszawa

Parcela zabudowywana od kilkuset lat, z początku domami drewnianymi. Nieco przed 1770 r. wzniesiono tu dwupiętrowy dom murowany, zrealizowany dla Józefa Niecielskiego. Po ponad stu latach obiekt ten rozebrano, wystawiając następnie na jego miejscu (w latach 1898-1899) nieco wyższą, czteropiętrową kamienicę, o dwóch zamkniętych podwórkach, wg proj. Franciszka Braumana dla Leonarda Oranowskiego. Istnieje pewne prawdopodobieństwo, że część starych murów włączono i zaadaptowano przy okazji wznoszenia nowego domu. Ten ostatni został poważnie uszkodzony podczas II wojny światowej, jednak bezwzględnie nadawał się do odbudowy. Niestety, okazała czynszówka nie została wyremontowana – zarówno stylowo, jak i pod względem gabarytów nie pasowała do wizji odtwarzanego po wojnie Krakowskiego Przedmieścia. Obiekt rozebrano do parteru, by w latach 1947-1948 wznieść nowy dom z przeznaczeniem dla YMCA, naśladujący styl XVIII-wiecznej kamieniczki Niecielskiego. Nie jest to jednak rekonstrukcja, a nowy dom inspirowany luźno historycznym pierwowzorem, od strony ulicy dwu-, a od podwórza trzypiętrowy. Z przyczyn czysto utylitarnych pozostawiono przejazd bramny, w którym zachowały się do dziś ostatnie relikty przedwojennego wystroju w postaci żółtych płytek posadzkowych (zachowana płytka wmontowana rewersem do góry – Marywil?), kutych ozdobnych wrót, odbojów czy samego przelotu bramnego. Można domniemywać, że skoro pozostawiono przejazd bramny, to może ocalały też jakieś partie murów parteru, choćby dla stabilizacji przejazdu.