Kamienica rodziny Liedtke, zw. Pod Messalką. W 1910 r. na całej działce (16-18) wzniesiono sześciopiętrową kamienicę, wg proj. Juliana Dzierżanowskiego. Od podwórza dostawiono do niego jednotraktową oficynę boczną oraz dwutraktową oficynę poprzeczną. W oficynach urządzono luksusową łaźnię (1911 r.). Dom frontowy w 1944 r. został wypalony, zachowały się jednakże mury (z wystrojem) i ogniotrwałe stropy. W 1948 r. dom frontowy został obniżony do dwóch pięter, przy czym elewacji frontowej nadano pozorną postać dwóch kamieniczek o formach odwołujących się do baroku. Nie wprowadzono natomiast zmian na elewacji podwórzowej oraz w zachowanych oficynach. Warto podkreślić, że zachowany jest układ pomieszczeń i wystrój łaźni – zwanej, jak niegdyś kamienica, od nazwiska słynnej śpiewaczki operowej Lucyny Messal, która mieszkała w tym domu – Pod Messalką. Łaźnia została wyłączona z użytkowania w 1991 r. W 1997 r. w wystroju elewacji oficyn wprowadzono nowe elementy o formach odwołujących się do secesji (ceramiczne pasy). [na podst. J. Zieliński, Atlas dawnej architektury ulic i placów Warszawy, t. 7, Warszawa 2001]

ZOSTAW ODPOWIEDŹ

Proszę wpisać swój komentarz!
Proszę podać swoje imię tutaj