Obiekt wzniesiony przed 1912 r. (za: J. Zieliński, Atlas dawnej architektury ulic i placów Warszawy, t. 5, Warszawa 1999).

Opis architektury i stan zachowania; detal architektoniczny

Zespół złożony z Kamienicy frontowej połączonej z oficynami bocznymi. Dom frotowy pięciokondygnacyjny, trzynastoosiowy, ze skrajnymi pseudoryzalitami obejmującymi po trzy osie i zamkniętymi łukowymi zwieńczeniami ze spływami. W parterze wejścia i witryny lokali użytkowych oraz przejazd bramny. Ponad parterem niewydatny gzyms kordonowy, ponad czwartą kondygnacją w partii między pseudoryzalitami wąski gzyms, ponad ostatnią kondygnacją profilowany gzyms koronujący. Zachowany znaczny procent tynków prostych oraz dekoracji tynkarskiej elewacji frontowej – między oknami drugiej a trzeciej kondygnacji wyrobione w tynku kwadratowe płyciny, między oknami drugiej a trzeciej kondygnacji wyrobione w tynku pionowe elipsy, między oknami piątej kondygnacji pionowe płyciny wgłębne. Przejazd bramny sklepiony prosto, u wlotu i wylotu po dwa odboje kopulaste kanelowane. Wrota u wlotu wtórne – współczesne. Z przejazdu, po lewej stronie, wejście na główną klatkę schodową. Schody klatki oblicowane czerwonym lastrikiem, balustrada żelazna, ażurowa, kuta, mocowana w każdym stopniu, w poszczególnych przęsłach po trzy pręty od góry i dołu dekorowane małymi gałkami, u góry rodzaj spinającej pręty podwiązanej girlandy. Pochwyt drewniany. Podesty wyłożone płytkami ceramicznymi (cementowymi?) – białymi oktagonalnymi z czerwonymi kwadratami na narożach, a wokół bordiura z kwadratowych płytek z motywem wydłużonego wielokąta, w kolorach białym, żółtym i czerwonym. Drzwi dwuskrzydłowe płycinowe, w płycinach dekoracja o formach roślinnych, na niektórych drzwiach zachowane pierwotne klamki o formach silnie zgeometryzowanej secesji („secesja wiedeńska”).

ZOSTAW ODPOWIEDŹ

Proszę wpisać swój komentarz!
Proszę podać swoje imię tutaj