Jeden z kilku odulicznych budynków, o raczej skromnym podmiejskim charakterze, wzniesionych w podobnym czasie. Mimo, iż domy tworzą zwartą pierzeję, to nie powstawały jednocześnie. Podczas gdy pobliskie parcele miały już hipotekę i adresy policyjne tu, pod numerem 6a, nie było jeszcze, ani jednego, ani drugiego. Dowiadujemy się za to, że nieruchomość ta (wtedy nie podzielona jeszcze na obecne numery: 6, 6a i 6b), należała do władz kościelnych. Wkrótce potem w kwartale tym uporządkowano hipotekę, nadając działkom o wiele wyższe (od okolicznych, czyli starych), nowe numery zaczynające się w zazwyczaj powyżej „4000”. Latem 1935 r. budynek spod adresu 6a, był na ukończeniu – wyciągnięty do drugiego piętra, zapewne przed zimą uzyskał zadaszenie. W przededniu II wojny światowej należał do Stefana Ciechocińskiego i Julii Szumowskiej. Wojnę przetrwał w dobrym stanie – nie miał uszkodzonego nawet dachu.
W połowie lat 30. XX w., na świeżo zabudowującym się wówczas przedmieściu grochowskim nie było większego kłopotu z terenem, a i czasy zmieniły się na tyle, że nie planowano już prawie wcale w takich miejscach jak to, tylnych oficyn (w szczególności mieszkalnych). Budynek jest więc pozbawiony zabudowy podwórzowej. Zaprojektowany jako pięcioosiowy, fasadę ma ożywioną jedynie trzema ryzalitami i dwoma pionami balkonów na jej skrajach. Balkony posiadają oryginalne, nitowane balustrady z epoki. Od strony ulicy, w przyziemiu, spod powojennych nawarstwień żwirkowej okładziny wyłaniają się pierwotne tynki szlachetne. Przejazd bramny umieszczony niesymetrycznie, w północnej części obiektu, służy tylko do komunikacji z zapleczem kamienicy. Drzwi na klatkę schodową wiodą natomiast bezpośrednio z podwórza. Elewacja tylna (wschodnia) pozostaje zupełnie gładka. Klatka została opracowana raczej skromnie; o prostej nitowanej balustradzie schodów, lastrikowych stopniach z takimiż płytkami na piętrach i spocznikach. Parapety przy spocznikach – drewniane. Budynek zdaje się czekać na remont. Współczesną modernizację zaczęto, jak to zwykle bywa od dachu, który wymieniono na przełomie 2015 i 2016 r.
::: Włączono do bazy w ramach projektu: „Akademia Opiekunów Dziedzictwa” – (VI edycja), dofinansowanego przez Narodowy Instytut Dziedzictwa.
