Parterowa willa o użytkowym poddaszu, zapewne po wojnie zaadaptowana i podzielona na kilka mieszkań. Wzniesiona na krótko przed 1935 r., być może dla Aleksandra Kleyna, który był właścicielem posesji w roku 1939. Pierwotnie otoczona kameralnym ogrodem, obecnie rozgrodzona (widoczne ślady wtórnego ogrodzenia – siatki), opuszczona i mało zadbana. Zamieszkała była jeszcze w 2022 r. Pomiędzy 2005-2008 r. wyremontowano dach. Obecnie mury północnej ściany szczytowej rysują się. Widać wyraźne szczeliny. Brak dostępu do wnętrza. Na podwórzu zlokalizowany podziemny, rozbudowany, węzeł ciepłowniczy, być może pozostałość po zabudowaniach z głębi parceli.
Wzniesioną na tyłach działki piętową oficynę rozebrano na przełomie 2010/2011 r. Powstała zapewne wraz z willą lub niedługo po niej, na pewno jednak przed 1935 r. Zajmowała całą szerokość placu i miała okazały ryzalit, ozdobiony zdaje się balkonem. Samą ulicę wytyczono nieznacznie wcześniej. Na mapie pojawia się ona w 1933 r., lecz jest to najprawdopodobniej zarys figurujący jedynie w dokumentach (projekt), a nie w trenie. Pierwotnie droga miała sięgać od ul. Grochowskiej po Osowską, jednak z ok. 315-tu metrów planowanego połączenia zrealizowano jedynie ok. 70-ciu, resztę poświęcając na pobliski park. Nawierzchnia bita utrzymała się tu do 2014 r. Obecnie zaułek wyłożono betonową kostką. W latach 60. XX w. pod tym adresem mieszkał lekarz weterynarii. Pozostałe działki, tj. adresy: 2, 4, 5 i 6 do dziś pozostały niezabudowane. Pod numerem 1 do II wojny światowej mieściły się prowizoryczne zabudowania niemieszkalne.
::: Włączono do bazy w ramach projektu: „Akademia Opiekunów Dziedzictwa” – (VI edycja), dofinansowanego przez Narodowy Instytut Dziedzictwa.
