Kamienica ul. Krakowskie Przedmieście 85, Warszawa

741
Fasada. Widok ogólny. Fot. Aleksandra Bakowska, 2023 r., źródło: AOD IV.

Miejsce o udokumentowanej zabudowie od XVII w. Najprawdopodobniej już ok. 1670 r. znajdował się od strony Krakowskiego Przedmieścia parterowy dom murowany, należący do niejakiego Wołyńskiego. Z czasem nieco powiększony, ok. 1700 r. był już własnością złotnika Miklasza. Ok. 1730 r. obiekt został gruntownie przebudowany i podwyższony o jedną kondygnację. Po 20 latach kamieniczka otrzymała kolejne piętro (właściciel – niejaki Dupont), a po następnych niespełna dwóch dekadach 100-letni wówczas obiekt został rozebrany pod budowę nowej kamieniczki, którą w niezmienionym kształcie i w oryginalnym kostiumie architektonicznym można było oglądać do 1944 r. Ok. 1750 r. zrealizowano kamienicę od strony ul. Senatorskiej (ob. nr 5). Pomiędzy obydwoma domami wzdłuż południowego skraju parceli zrealizowano łącznik w postaci oficyny podwórzowej. W takim stanie cały kompleks przetrwał do 1944 r. Przy odbudowie obiekty mogłyby zostać odbudowane z zachowaniem dużych partii oryginalnych murów, gdyby nie budowa tunelu trasy W-Z, którą postanowiono prowadzić metodą odkrywkową. Z tego powodu wszystkie obiekty na posesji zostały wraz z piwnicami rozebrane w 1948 r., a po ukończeniu tunelu odtworzone ponad nim jako atrapy starych budynków (z dość dokładnie odtworzonymi elewacjami frontowymi). Prace prowadzono pod nadzorem arch. Zygmunta Stępińskiego.

ZOSTAW ODPOWIEDŹ

Proszę wpisać swój komentarz!
Proszę podać swoje imię tutaj